Het verlangen tot ontbreken
Het verlangen tot ontbreken
Waarom verlangen mensen soms naar stilte en eenvoud?
Wat betekent het om even “niets te zijn” in een wereld die altijd veel van je verwacht?
Hoe kan de natuur helpen om dichter bij jezelf te komen?
In dit gedicht trekt de ik-figuur met iemand anders de bergen in. Ze drinken water uit hun handen, kijken uit over een stille vallei en observeren de koeien die daar rustig grazen. Alles ademt rust, eenvoud en verbondenheid met de natuur. Tegelijk roept het gedicht een gevoel op van klein-zijn in een grote wereld en het verlangen om gewoon te mogen bestaan, zonder alles te hoeven begrijpen.
Trefwoorden:
natuurbeleving;
verbondenheid;
nietigheid;
verwondering
Om inspirerende lesideeën te bekijken en/of toe te voegen moet je ingelogd zijn.
InloggenMaak account aan