ZWAARTEKRACHT

Het gedicht “Zwaartekracht” gaat over afstand, grenzen en de tegenstrijdigheden van het menselijk bestaan. De ik-persoon voelt zich afgesloten van anderen en ervaart muren tussen zichzelf en de wereld. Tegelijkertijd ontdekt hij dat obstakels hem juist kunnen helpen: bestaande muren zijn makkelijker te doorbreken dan muren die nog gebouwd moeten worden. Het gedicht gebruikt beelden van zwaartekracht, ruimte, licht en duisternis om te laten zien hoe mensen omgaan met eenzaamheid, identiteit, vrijheid en beperkingen. Uiteindelijk draait het om de manier waarop tegenstellingen elkaar nodig hebben: stilte maakt geluid mogelijk, een einde maakt een begin mogelijk en waarheid maakt leugens herkenbaar.